นับจากนี้จะไม่มีความทรงจำที่แสนดีอีกแล้ว

ฉันขอเก็บไว้เพียงความทรงจำที่แสนเลวร้ายในวันที่เทอทิ้งไป

อย่างน้อยมันอาจจะทำให้ฉันลืมเทอได้เร็วขึ้น

ที่ผ่านมาเสียน้ำตาให้เทอมามากพอแล้วแต่จากวันนี้ฉันจะร้องไห้เพื่อตัวเอง

และจะร้องไห้ให้น้อยลงทุกวันและอีกไม่นานน้ำตาของฉันมันจะไม่ไหลอีกต่อไป

ขอเวลาอีกนิดแล้วฉันจะกลับมาเป็นคนเดิมที่ไม่มีแม้แต่รอยแผลเป็น

 

 

การรอคอย เป็นเรื่องที่ทรมาน

โดยเฉพาะ . . . การรอคอยที่ จะกลับมาพบกัน

หรือรอคอย ใครสักคน ที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน

ยิ่งรอ  . . . ยิ่งเหมือนเข็มนาฬิกา เดินช้าเท่าตัว

จากเวลาที่นานอยู่แล้ว ก็ดูเหมือนยิ่งนานกว่าเดิม

และการดำเนินชีวิต ระหว่างการรอคอยนั้น

ก็มีตัวแปรมากมาย ที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ

เพราะทุกคนมีพื้นฐานความเหงา และโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเอง

. . . พอๆ กับความอ่อนไหว

แต่ก็เป็นโอกาสดี . . .  ที่จะให้ระยะทาง เป็นเครื่องวัดความรู้สึก

พิสูจน์ความแข็มแรง . . . ของความรัก

โดยวัดจากการกระทำ ความเสมอต้นเสมอปลาย

และความอดทนด้วยเงื่อนไข ของความลำบากแห่งกาลเวลา

และตัดสินว่า . . . การรอคอยจะคุ้มค่าหรือไม่ กับการอยู่ห่างกัน

ต่างคนต่างก็ต้องทำใจให้เข้มแข็ง กับอารมณ์ต่างๆ ที่คอยรบกวน

และคอยชักจูง ออกนอกลู่นอกทาง

เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย ที่วันหนึ่ง เราพบว่า . . .

คนคนหนึ่ง คือ . . .  คนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด

ใครสักคน . . . ที่เป็นได้อย่างที่เราฝัน มันไม่ใช่เรื่องง่าย

และคนที่จะฝ่าฝัน กับการบีบคั้นแห่ง การรอคอย  . . .

. . . กลับมาหาเราได้ ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา

เพราะฉะนั้น ย่อมหมายถึง . . .

ความรู้สึกที่เขามีอยู่ . . . ก็คงไม่ได้ธรรมดา

ที่สามารถรอคอยได้อย่างไม่น่าเชื่อ  . . .

และเมื่อถึงเวลานั้น  . . . สิ่งที่รอคอย ย่อมเกิดค่ามหาศาล

ชีวิต . . . จึงจำเป็น ต้องรอคอยใครสักคนให้ได้

หากว่าเป็นใครสักคน  . . . ที่มีค่าแก่การรอคอย

 

(Credit : websit kapook.com ; design by RAY)

 

ทุกเดือนธันวาคมที่ฝนโปรยลงหน้าหนาว
มันทำให้ฉันรู้สึกยิ่งสั่น ยิ่งทวีคูณความหนาว
ฝนหนาวเทลงมากระทบนัยต์ตาฉัน
และเสียงข้างในก็ร้องออกมา ว่าฉันคิดถึงเธอ

อยากจะยิ้มข้างเธออีกซักครั้งแล้วนั่งฟังเพลงนี้ด้วยกัน
ให้เธอได้รับได้รู้ว่าไม่มีใครๆจะสำคัญไปกว่านี้
และในทุกๆเช้าที่ฉันลืมตา ตื่นขึ้นมาเพื่อพบวันใหม่
เธอคือเสียงหัวใจในชีวิตฉัน ในความนึกคิดอยู่ทุกๆวัน

แต่วันนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องรออีกนานแค่ไหน
และวันเวลาที่เราจะได้พบกันจะมาถึงเมื่อไหร่
ต้องทำยังไง อยากให้เธอได้เข้าใจ
การรอคอยมันนานเกินทนไหว

ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้
แต่ยังคงมีความหวังเท่าที่ฉันยังหายใจ
และไม่ว่านานเพียงใด บอกได้เลยเต็มใจ
เพราะฉันรู้ว่าเธอมีค่ามากเพียงใด

อยากหัวเราะข้างเธอเหมือนวันนั้น
ที่ฉันร้องเพลงให้เธอฟัง
ให้เธอได้รับได้รู้ว่าไม่มีใครๆจะสำคัญไปกว่านี้
และในทุกๆเช้าที่ฉันลืมตา ตื่นขึ้นมาเพื่อพบวันใหม่
อยากจะเห็นหน้าเธอในวันฟ้าสางคือความทรงจำที่ฉันต้องการ

แต่วันนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องรออีกนานแค่ไหน
และวันเวลาที่เราจะได้พบกันจะมาถึงเมื่อไหร่
ต้องทำยังไง อยากให้เธอได้เข้าใจ
ว่าฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหน
ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้
แต่ยังคงมีความหวังเท่าที่ฉันยังหายใจ
และไม่ว่านานเพียงใด บอกได้เลยเต็มใจ
เพราะฉันรู้ว่าเธอมีค่ามากแค่ไหน

ทุกเดือนธันวาคมที่ฝนโปรยลงหน้าหนาว
มันทำให้ฉันรู้สึกยิ่งสั่น ก็เพราะฉันคิดถึงเธอ

 

 

เพียงเวลาแค่ไม่นาน ทำให้เราได้คุ้นเคย
สุขและทุกข์ที่ล่วงเลย มันทำให้เรายิ่งผูกพัน
แต่เวลาคือสิ่งเลวร้ายเช่นกัน เวลาช่างแสนสั้น
           ทำให้เราต้องจากกัน

สุดเส้นทางปรายขอบฟ้า

     ชะตาได้กำหนด
ไม่อาจจะพบกัน

     แต่ตัวฉันไม่เคยจะลืมเธอ
ภาพเก่าคืนย้อนมา

จุดจบคือน้ำตา และรักที่ยังไม่เคยจางหาย

แม้ว่าวันนี้เธอจะอยู่แสนไกล

แต่ความทรงจำดีๆนั้นไม่เคยจางหาย

ตราบที่ดาวเต็มฟ้าเธอยังคงวนเวียนในหัวใจ

หลับให้สบายสักวันคงพบกัน สุดที่รัก

 

 

,,,,,,,,,,รักที่สุด  สุดที่รัก,,,,,,,,,,,,(*)(*)("")("")

 

 

ตอนนี้ จิตใจไร้ความรู้สึก อื่นใดทั้งสิ้น

รู้ได้อย่างเดียวว่า คิดถึง

ฉันคิดถึงเธอจังคนดี

 

คิดถึงเวลาทุกนาทีที่มีเธออยู่ข้างๆ

 

Ö-Ö-Ö-Ö-Ö-Ö-Ö-Ö-Ö-Ö-Ö-Ö-Ö-Ö-Ö-Ö-Ö-Ö-Ö-Ö-Ö-Ö

 

ท้องฟ้ายิ่งมืดลงแค่ไหน ยิ่งมีดาว ดาวยิ่งสุกใสชัดเจน
เหมือนอย่างที่ฉันเห็นเธอเด่นชัดภายในใจ ในยามที่เหงาทุกที
คนที่ทำให้ใจได้รู้จัก กับความรักที่ไม่เคยได้พบเจอ
คืนที่ทำให้เราได้สัมผัสกับความหมายของคำว่ารักครั้งแรก

* หากเธอมองดวงดาวดวงเดียวกันอยู่ โปรดจงรู้ว่าฉันยังคิดถึงเธอ

อยู่แห่งไหน ถึงแม้ว่าไม่พบเจอ แต่เธอยังงดงาม

แค่ได้คิดถึงเธออย่างนี้ก็เพียงพอ วันคืนไม่ย้อนมาใหม่
คือความทรงจำที่ส่องแสงภายในใจ คืนที่ เงียบเหงายิ้มได้
คืนที่ทำให้ใจได้รู้จัก กับความรักที่งดงามเหมือนฝันไป
คืนที่ทำให้เราสัมผัส กับความหมายของคำว่า “รักครั้งแรก”

 

หากเธอมองดวงดาวดวงเดียวกันอยู่ โปรดจงรู้ว่าฉันยังคิดถึงเธอ 

    Öอยู่แห่งไหน ถึงแม้ว่าไม่พบเจอ ภาพเธอยังงดงามÖ

 

 

 

 

แปลกไหม

 

ทุกๆคนพยายามที่จะถามหาความรัก

แต่สำหรับฉัน "ความรักมักมาพร้อมความเจ็บปวดเสมอ"

 

.....ยื่งรักมาก ก็ยิ่งเจ็บมาก....

 

แต่ทุกคนก็ยังพยายามที่จะไขว่คว้าหาสื่งที่เรียกว่า "ความรัก"

 

รวมทั้งตัวฉันเอง...

รักครั้งแรกของฉัน ฉันพยายามทำความเข้าใจกับมัน พยายามรักษาและดูแลให้ดีที่สุด

แต่สุดท้าย ฉันเองก็เป็นคนที่เจ็บปวด (ซึ่งฉันคิดว่าหลายคนคงเป็นเหมือนฉัน)

 

แต่ชีวิตยังคงต้องดำเนินต่อไป เรายังมีลมหายใจอยู่

หัวใจก็ไม่ได้หายไปจากตัวเรา เพียงแต่ความรู้สึกบางอย่างเท่านั้นที่หายไป เท่านั้นเอง

 

....ยิ้มเข้าไว้ ยิ้มเข้าไว้....

 

ทุกวันนี้มองไปรอบๆ ตัว ทุกคนต่างมีความรัก (ฉันเองก็ยิ้มได้กับพวกเขา)

ความเจ็บปวดตรงนั้นหายไป.............

 

สิ่งที่เกิดขึ้นในใจกลายเป็น "ความเหงาและการรอคอย"

 

ฉันเพิ่งได้รู้อีกอย่างว่า "รักไม่ได้มาพร้อมความเจ็บปวดอย่างเดียว"

แต่ความเหงาและการรอคอย  นั้นยิ่งรู้สึกเจ็บปวดยิ่งกว่า

 

เขียนมาถึงตรงนี้

ก็รู้ได้แล้วว่า ฉันเองก็ไม่ต่างจากคนอื่นที่พยายามจะถามหาความรัก

 

ฉันได้แต่หวังว่าวันนึง รักของฉันจะมีจริง

มีวันที่ฉันรอ (แต่ไม่ว่าจะเป็นยังไง ฉันยิ้มรับมันได้เสมอ)

 

 

ทุกวันนี้ฉันรู้แล้วว่า "รักของฉันคือการรอคอย แต่ไม่ไขว่คว้าที่จะหารัก"

 

 

 

 

 

 

You may only be one person to the world but you may also be the world to one person.

คุณอาจจะเป็นแค่ "คนๆ หนึ่ง" ในโลกใบนี้ แต่. . . คุณอาจจะเป็น "โลกทั้งใบ" ของคนคนหนึ่งก็ได้

 

Friendship often ends in love, but love in friendship- never.

มิตรภาพ. . . มักจะจบลงด้วยความรัก แต่ . . . ความรักไม่มีวันจบลงด้วยมิตรภาพ

 

You know when you love someone when you want them to be happy even if their happiness means that you're not part of it.

คุณรู้ว่า คุณรักเค้าก็ต่อเมื่อ . . . คุณต้องการให้เค้ามีความสุข แม้ว่าความสุขนั้นจะหมายความถึง การที่คุณไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของมัน

 

Love is like standing in the wet cement. The longer you stay, the harder it is to leave. And you can never go without leaving your shoes behind.

ความรัก . . .ก็เหมือนซีเมนต์เปียก ๆ ยิ่งคุณอยู่นานเท่าไหร่ ก็ยิ่งติดหนึบ จากไปไม่ได้เท่านั้น และคุณจะไม่มีวันจากมาได้เลย โดยที่ไม่ได้ทิ้งรองเท้าไว้ข้างหลัง

 

Don't rely on the past to create the future, rely on the future to erase the past.

อย่าวางใจ ใช้อดีต . . . เป็นตัวสร้างอนาคต แต่จงใช้อนาคตเป็นตัวลบอดีตทิ้งไป

 

Love will die if held too tightly; love will fly if held too lightly.

รักจะเฉาตาย . . . ถ้ายึดไว้แน่นเกินไป และรักจะโบยบินไปถ้ายึดไว้หย่อนเกินไป

 

If you love someone tell them, don't wait or else you will lose the chance.

ถ้าคุณรักใคร บอกเค้าซะ อย่ารีรออยู่เลย ไม่งั้นคุณจะเสียโอกาสนะ

 

It only takes a second to say "I love you", but it will take a lifetime to show you how much.

ใช้เวลาแค่เพียงชั่ววินาทีในการบอกว่า "ฉันรักเธอ" แต่ใช้เวลาตลอดชีวิตในการแสดงให้เห็นว่า รักมากเพียงไร

 

Love, is like water, we take it for granted. Thus, when it is gone, it becomes crucial.

ความรัก . . . ก็เหมือนน้ำ เรามักจะเห็นมันเป็นของตาย ต่อเมื่อ มันหมดไปแล้ว นั่นละ ... มันจะกลายเป็นสิ่งจำเป็น

 

The essential sadness is to go through life without loving. But it would be almost equally sad to leave this world without ever telling those you loved that you love them.

ความเศร้าที่สำคัญ คือ การชีวิตโดยปราศจากความรัก แต่มันคงจะเศร้าเกือบจะพอ ๆ กันที่จะจากโลกนี้ไปโดยไม่ได้บอกคนที่คุณรัก ว่า "คุณรักพวกเค้า"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความรัก กับความผูกพัน

>> >>>> >   เนื้อความ ความรัก..กับความผูกพัน
>> >>>> >   หน้าตาคล้ายกัน .. เหมือนซ้าย-ขวา
>> >>>> >   แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่...
>> >>>> >   รู้สึกว่า .. คิดถึง .. แล้วมาหา คือ .... รัก 
>> >>>>       รู้สึกว่า .. เคยมาหา .เลยมาหา คือ .. ผูกพัน
>> >>>> >   รู้สึกว่า .. หิว ... แต่อยากรอ คือ .. รัก
>> >>>> >   รู้สึกว่า.. อิ่มแล้ว .. อยากเอามาฝาก คือ .. ผูกพัน
>> >>>> >   รู้สึกว่า .. อยากให้เวลากันและกันคือ . รัก
>> >>>> >   รู้สึกว่า .. อยากใช้เวลาด้วยกัน คือ .. ผูกพัน
>> >>>> >   รู้สึกว่า .หงุดหงิดคือทำให้อีกคนไม่สบายใจ คือ .. รัก
>> >>>> >   รู้สึกว่า .โกรธคือทำให้อีกคนสำนึกบ้าง คือ .. ผูกพัน
>> >>>> >   รู้สึกว่า .... ไม่มีนาทีไหนไม่คิดถึงคือ .. รัก
>> >>>> >   รู้สึกว่า .. นาทีไหนที่ว่างจะคิดถึง คือ ....ผูกพัน
>> >>>> >   ขอบคุณเหลือเกิน .... ความผูกพัน . ที่ทำให้รัก
>> >>>> >    ขอบคุณเหลือเกิน .รักที่เป็นมากกว่า .ความผูกพัน
>> >>>> >-----------------------------------------------------------
>> >>>> >.. เคยไหมรักใครคนหนึ่ง ด้วยความรู้สึกว่า
>> >>>>.
>> >>>> >เคยผูกพันเหมือนเคยรักกันแล้วพลัดพรากต้องมาตามหากันเป็นแรมปี
>> >>>> >ถ้าเคยรู้สึกอย่างนี้
>> >>>> >ยามที่มองแววตาใครคนนั้น
>>แล้วรู้สึกอยากอยู่ข้าง ๆเพื่อคอยกางแขนปกป้องและดูแลไปตลอดชีวิต
>> >>>> >ความรู้สึกนั้น .. เรียกว่ารักและผูกพัน
>> >>>> >ความรู้สึกที่ ......
>> >>>>มิอาจพรากจากกันได้อีกแม้เพียงหนึ่งเสี้ยววินาที